عادت ها و تجاربی از برخورد با دخترم

پیش نوشت:

متمم عزیز یک سری مطالب خیلی عالی داره که توی اون افراد تجارب خودشون رو در مورد موضوعات مختلف میگن، یک مورد از این مطالب عادتها، تجربهها و رفتارهای شما در مقابل کودکان بود. من هم هرآنچه به ذهنم رسید بیان کردم.

اصل مطلب:

دختر من تازه ۲ سالش تموم شده. هرچی به ذهنم رسید نوشتم:
– استفاده از عبارتهای “نکن”، “به اون دست نزن”، “اون بچه رو نزن” و موارد مشابه کمترین تاثیری در انجام ندادن اون فعل نداره و حتی در درازمدت بچه رو در انجام اون عمل راسختر میکنه! بجاش بهتره که بدون حرف زدن و نکن نکن گفتنهای بی خاصیت، پاشیم و صورت مسئله رو پاک کنیم. مثلا اگر داره با یک وسیله ای بازی میکنه که خطرناکه، اون وسیله رو برداریم و سریعا حواسش رو به یک موضوع دیگه پرت کنیم.
– علایق خوراکی بچه دست خودمونه، وقتی هیچ وقت مزه چیپش، پفک، نوشابه، سوسیس و کالباس رو نچشه، پس هیچوقت هم دلش اونها رو نمیخواد. اینجوری به نفع خودمون هم کار کردیم. توی این دو سال ما هم این چیزها رو نخوردیم. البته به لطف مادربزرگهای مهربان بچه ها عاشق شکلات خواهند شد…
– اینکه بچه من دوست داره با فلان لباس بره بیرون و من اون رو مناسب مجلس نمیدونم دلیل نمیشه که یه جنگ خانگی راه بندازیم. آبرویی که با انتخاب لباس بچه توسط خودش بره، آب خیار هم نبوده، بذا بره.
– بچه اصولا گریه میکنه! از گریه های شدید بچه دچار استرس نشید، این استرس هیچ کمکی به رفع بحران پیش آمده (گریه بعد از افتادن بچه، گریه زیر دوش حمام و …) نمیکنه. ضمن اینکه تجربه نشون داده که شدیدترین گریه بچه ها هم با یک موضوع فرح بخش براشون قطع شده.
– ساعت خواب بچه قابل تنظیمه، این حرف که بچه های این دوره زمونه چرا کم میخوابن مزخرفه! وقتی برای رسیدن به کارهای خودمون خوابش رو بهم میزنیم و مثلا از ساعت ۷ تا ۸ شب میخوابه، خب معلومه که دیگه شب نمیخوابه. در این مورد اصلا به دلسوزی مادربزرگها که “بذار بچم بخوابه، گناه داره”، توجه نکنید، این شمایید که ساعت ۲ شب وقتی لَه لَه خواب میزنید و بچه تازه بازیش گرفته گناه دارید.
– وسایل بازی بچه باید طوری باشه که بتونه باهاشون وَر بره، چه معنی میده یک اسباب بازی باطری خور بخری و هی مواظبش باشی که خراب نکنه. هر هدیه این چنینی هم که توسط بچه دریافت میشه بهتره سر یک فرصت مناسب از دسترسش خارج بشه.
– لذت بازی کردن با اسباب بازی های بچه ها رو از دست ندید. من گاهی وقتها بیشتر از دخترم غرق بازی با وسایلش میشم. اصلا موقع خرید اسباب بازی “یکی” از معیارهام اینه که خودم از بازی کردن باهاشون لذت ببرم! همیشه هم چیزهایی میخرم که بشه باهاشون چیزهای مختلفی ساخت. این لگوهایی که فقط میشه باهاشون یک شکل خاص ساخت اصلا بدرد نمیخورن!
– یه چیز خوبی هم از کتاب “کودک، خانواده انسان” (دکتر هایم جینات، با ترجمه گیتی ناصحی) یادم مونده، اونم اینکه احساسات بچه ها واقعیند. با سرکوب احساساتشون اونها رو نسبت به احساسشون بی اعتماد میکنیم. وقتی بچه از چیزی ترسیده، ترسیده، یعنی چی که ما بهش میگیم: اینکه ترس نداره، تازه اونم با کلی مهربانی! جملات حمایتی بکار ببریم ولی احساسش رو نفی نکنیم.
– بچه اگر غذا خوردنش مثل ما منظم بود، بقیه کاراش هم مثل ما بود و انقد شیرین نبود! این حرفیه که همیشه با خودم میگم: آش با جاش! خوردن ماستی که روی لباسش ریخته و دونه های برنج ریخته شده روی زمین تا حالا هیچ بچه ای رو نکشته. بذارین راحت باشه. (البته تا جایی که بهش برنخوره نذارین آشغال خوری کنه)